Coaches zien duel anders Marcel Meeuwis: ‘Gevoel overheerst dat we twee punten hebben laten liggen’
Zowel Raymond Atteveld als John van Loen toonde zich gisteren na de 1-1 tussen Roda JC en FC Utrecht redelijk tevreden met het resultaat.
Het was de enige keer dat de twee coaches het met elkaar eens waren. Of één van beide heren misschien iets aan zijn ogen had, wilde een journalist na afloop van het duel weten. Hoe kon het immers dat de analyses van de Roda-trainer en de assistent-coach van Utrecht (die moet opdraven bij de persconferentie, omdat de aangewezen persoon daarvoor, Willem van Hanegem, weigert deze taak voor zijn rekening te nemen) zo ver uit elkaar lagen. Sterker, afgezien van lichte voldoening over de remise, viel er geen enkele overeenkomst te bespeuren in beide nabesprekingen. En dus leek het er sterk op dat ze een totaal andere wedstrijd hadden gezien. Een gepikeerde Atteveld bestempelde de conclusie van de (Utrechtse) verslaggever dat het dus aan de ogen moest hebben gelegen als een belediging. Zeker nadat deze op verzoek van Van Loen duidelijk had gemaakt zich meer in het verhaal van de Utrechtcoach te kunnen vinden.
Van Loen had een Utrecht gezien dat op vreemde bodem dominant voetbalde, via goed positiespel constant de vrije man vond, zelf de score had moeten openen, na een uur dikverdiend op gelijke hoogte was gekomen en geheel ten onrechte een tweede treffer afgekeurd zag worden, toen verdediger Sander Keller een vrije trap in knikte en daarbij doelman Bram Castro tegen de vlakte werkte. „Maar Keller springt loodrecht omhoog, terwijl net de keeper tegen hém opspringt. Het was gewoon een glaszuiver doelpunt, 100 procent zeker”, oordeelde de voormalige spits van onder andere Roda.
Atteveld zag daarentegen een Roda dat agressief uit de startblokken schoot, het Utrecht heel moeilijk maakte om tot goed voetbal te komen, bewust na de 1-0 iets inzakte om via de counter toe te slaan, halverwege op 2-0 had moeten staan en ook na de 1-1 kansen had gecreëerd om te winnen.
Hoewel de versies van beide trainers mijlenver uit elkaar lagen, bevatten ze een kern van waarheid.
Utrecht speelde tot aan de 1-0 en ook in het eerste kwartier na rust het betere voetbal. De gasten vonden elkaar makkelijker, het voetbal oogde verzorgder. Leroy George had na twintig minuten de 0-1 op zijn voet, maar miste de bal na een weergaloze actie van goocheldoos Lucian Sanmartean.
De score werd kort daarop geopend aan de andere kant. Boldizsar Bodor draaide een vrije trap vanaf de zijkant voor het Utrechtdoel waarna de bal langs alles en iedereen in de lange hoek tegen het net plofte: 1-0. De voorsprong was voor Roda het signaal iets verder terug te zakken om van daaruit met snelle tegenstoten toe te slaan. Het resulteerde in de slotfase van de eerste helft voor twee levensgrote kansen. Eerst knalde Jeanvion Yulu-Matondo vrij voor Frank Grandel te wild over, een minuut later redde de Utrechtkeeper knap op een uithaal van Roland Lamah. „Je had dus eigenlijk met 2-0 of 3-0 de rust in moeten gaan”, baalde aanvoerder Marcel Meeuwis. „Daarom overheerst bij de hele groep het gevoel dat we twee punten hebben laten liggen. Ik heb namelijk nooit het idee gehad dat Utrecht het betere van het spel had.”
In het eerste kwartier na rust verhoogden de gasten de druk en had Roda het lastig met de zwervende Sanmartean die vanaf de zijkant steeds vaker naar het centrum trok. Toch had uitgerekend in die fase de Kerkraadse genadeklap uitgedeeld kunnen worden, want de thuisploeg kreeg op de counter onvoorstelbaar veel ruimte. Met name Anouar Hadouir en Roland Lamah speelden de snelle tegenaanvallen te slordig uit, waardoor de bezoekers niet meer schade opliepen.
Sterker nog, na ruim een uur floepte de 1-1 op het scorebord, nadat Hans Somers zijn voet fortuinlijk tegen een mislukt schot van Erik Pieters had geplant.
Roda nam hierna het heft in handen zonder dat het Utrecht daadwerkelijk in grote problemen wist te brengen. Pas in de slotfase was Yulu-Matondo dicht bij een winnende treffer. De eerste keer had de spits te veel tijd nodig om de bal te controleren, even later trof hij het zijnet.
Daarmee kreeg het duel een terechte eindstand. Utrecht voetbalde geruime tijd makkelijker, Roda had de betere kansen. Die conclusie lag dichter bij de waarheid dan de gekleurde versies van beide coaches.
