Roda-muur niet te slopen Ploeg van Raymond Atteveld krijgt in Enschede meer dan waar het op hoopte
Zit je daar nu zes uur voor in de bus?’ De frustratie van de lichtelijk geïrriteerde Twente-fan halverwege het matte duel was begrijpelijk. De thuisploeg had zich vijfenveertig minuten lang stukgelopen op een zorgvuldig gemetselde muur, waarin nauwelijks gaatjes waren te vinden.
Aangezien de Tukkers voor de vierde keer in elf dagen (inclusief tweemaal een verlenging) aan de bak moesten, was op de vingers van één hand uit te tellen dat de krachten langzaam maar zeker uit de benen zouden wegvloeien. De geduldig acterende en zeer defensief ingestelde gasten wachtten op dat ene moment en sloegen toen keihard toe.
Een gestolen zege behaald met anti- voetbal, foeterden de aanhangers van de thuisclub. Een verdiende overwinning als gevolg van een goed uitgevoerde tactiek, vond Roda-trainer Raymond Atteveld.
Strontvervelend om te zien natuurlijk, maar – aldus Atteveld – ‘wij hoeven het publiek van Twente niet te vermaken’. Dat gebeurde dan ook niet. Ondanks het bijna constante balbezit en het veldoverwicht miste Twente de creativiteit en vooral de frisheid om veel échte kansen te creëren. Ongeacht de hectische slotfase waarin met opportunistisch voetbal werd geprobeerd de gelijkmaker te forceren.
Tekenend voor de bedoelingen van de bezoekers was het begin van de tweede helft. Twente tikte de bal na de aftrap terug richting Roda JC was naar Enschede afgereisd voor een puntje, maar kreeg er tegen FC Twente drie: 0-1. Daarmee is de nare smaak na de schlemielige remise tegen Excelsior van een week eerder enigszins weggepoetst.
de laatste linie, maar geen enkele Roda-speler stak de middenlijn over. Het concept van Atteveld was vanaf minuut één duidelijk.
De voorste pionnen trokken zich bij balbezit van de tegenstander terug tot op de eigen helft, de achterste stonden op ongeveer dertig meter van het eigen doel. Als een aanvaller het al in zijn hoofd haalde iets te snel druk te zetten, werd hij met een ferme kreet vanaf de bank terug gedirigeerd naar een plekje rond de middenlijn.
Het gevolg was een speelveld met een lengte van pakweg twintig meter. Als op zo’n beperkte ruimte twintig man op elkaars tenen staan, wordt het erg lastig voetballen.
De gastheren werden dan ook gedwongen voortdurend in beweging te blijven om het donderblauwe blok te slopen. Geen prettig vooruitzicht met de honderdtwintig loodzware UEFA Cup-minuten tegen Getafe nog in de benen. Aanvankelijk slaagde Twente erin de opponent vast te zetten, maar naarmate het duel vorderde nam de vermoeidheid bij de thuisploeg toe en kreeg Roda steeds meer mogelijkheden om eruit te komen.
Dat de Limburgers daar veel te weinig van profiteerden, mag Atteveld zijn manschappen aanrekenen.
Het gepriegel op de vierkante meter leverde een weinig verheffend schouwspel op. Twente was voornamelijk dreigend bij hoge ballen, Roda was via Bas Sibum het dichtst bij een treffer na een fout van doelman Sander Boschker. De eerste echte waarschuwing van Roda-zijde kwam na ruim een uur van de voet van Jeanvion Yulu-Matondo, die op Boschker stuitte.
Even later was het wel raak. Boldizsar Bodor slingerde een afgeslagen corner terug voor het doel waar Davy de Fauw bij de eerste paal het snelste reageerde: 0-1. Die klap kwam keihard aan bij de wegzakkende formatie van Fred Rutten, die in de laatste minuten alsnog de laatste reserves wist aan de spreken. Daardoor was het even bibberen op de Roda-bank met kopballen en schoten die net over het doel vlogen, van de lijn werden gehaald of eindigden op de vuisten van Bram Castro. Na ruim vier minuten blessuretijd vond scheidsrechter Kevin Blom het welletjes en kregen de bezoekers meer dan waarvoor ze in de bus waren gestapt: drie punten.
Tags: Twente
